Resim hocam Birlikte resim çiziyoruz
Resim, heykel,mimari ve gravur bölümlerini kapsamına alan Sanayi-i Nefise Mektebinde öğrenci kayıtlarına 28 Ekim 1882’de başlanır.
Okul 3 Mart 1883 de açılır. İstanbul Arkeoloji Müzesi bahçesinde, bugün “Şark Eserleri Müzesi” olan binada 20 ögrenci ile egitim başlar. Bir yüksek okul olarak kurulan Sanay-i Nefise Mektebine girebilmenin koşulları; 17 yaşından küçük 25 yaşından büyük olmamak, idadi mezunu olmak ya da bu seviyede bir programdan yapılacak sınavda başarılı olmaktır. Cumhuriyet dönemine kadar bütün bölümlerde ilk yıl hazırlık sınıfıdır. Hazırlık sınıfından sonra öğrenim süresi resim bölümünde beş, heykel ve mimari bölümlerinde dört, gravur bölümünde ise üç yıldır.
Osmanlı İmparatorluğu’nun son yıllarında, ardarda patlak veren Trablusgarb, Balkan savaşları,Birinci Dünya savaşı maddi ve manevi değerlerde büyük zararlar yaratırken insan kaynaklarının da azalmasına neden olacaktır. Özellikle Kurtuluş savaşı sırasında ve Cumhuriyetin kuruluş aşamalarında yetişkin ve bilgili insanlara büyük gereksinim duyulur. Çöken bir lmparatorluk’tan dinamik bir hızla gelişen Türkiye Cumhuriyeti yaratmak Türk Devletinin en önemli sorunu olacaktır.
Başarının köklü çözümü öğretim ve egitim kurumlarını geliştirmek ve yenilerini kurmakla sağlanacaktır.
Bu bağlamda, Cumhuriyetin ilanından sonra geçen onbeş yıllık sure içinde, Maarif Vekaleti’nin GUzel SaSanatlar Akademisi’nin eğitim programını günün koşullarına uygun bir düzenlemeyle ele aldıgı görülür. Bu düzenleme, 1924 tarihli Akademi yönetmeliği ile belirlenir.
Cumhuriyet devrinde Maarif Vekaletinin en önemli sorunu okul ve öğrenci yetersizliğidir. Var olan ortaokul ve liselerde çok az sayıda öğrenci eğitim görürken Akademiye kabul edilecek öğrencilerin lise mezunu olmaları ön koşulu, öğrenci bulma güçlüğü yaratacaktır. Bu nedenledir ki, 1924 yönetmeliği Resim Heykel ve Tezyinat bölümlerine ortaokul mezunlarının yetenek sınavıyla kabulünü esas alır.
Ankara’da açılan Hukuk Fakültesinde de aynı yol izlenir. Fakat ne yazık ki sadece Resim, Heykel ve Tezyinat bölümünü bitirenlere 1926-1927 yıllarında orta dereceli okul mezunu uygulaması yapılır.
Bu arada öğretim suresi sene ile sınırlandırılmaz. Ögrenciler 30 yaşına kadar resim, heykel atölyelerinde çalışmalarını sürdürürler. Avrupa konkurunu kazanan öğrencilere çıkış belgesi tanzim edilir. 1924 Akademi yönetmenliğinin 1. maddesinde yer alan “Sanayi-i Nefise Mekteb-i Alisi Mimari, Resim, Heykeltraş, Resim Darümuallimi ve Sanayi-i Tezyiniye şubelerini havi bir mekteb-i Alidir.” hükmünü sarsan bu uygulamadan konumuz olan Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği üyeleri zarar görecek ve ilerdeki yıllarda kanunun düzeltilmesi için mücadele vereceklerdir.
Müstakillerin eğitim sureleri her açıdan zorluk ve güçlüklerle doludur. İstanbul’un işgal yıllarının getirdiği sıkıntılar içinde iken Müdür Halil Edhem Bey, 2 Ekim 1916 da Sanayi-i Nefise Mektebini, Asar-ı Atika müzesi bünyesinden ayırarak, kendi binasından çıkarılmasını gerçekleştirir. Ardarda sıralanması bile sıkıntı yaratan taşınmalar içinde, okul ve ögrenciler göçebeliğe itilirler. Önce Cağaloğlu Lisan Mektebine, sonra sırayla Şehzadebaşında bir eve, 1920 de Divanyolu Gedikler Kahyası Salih Efendi Konağına, Bir ay sonra İtalyan işgali nedeniyle dört ay sureyle binasız kalınarak 9 Ekim 1920 de tekrar Divanyolu’na taşınılır. Ancak, 1926 da Fındıklı’da eski Meclis-i Mebusan binasına taşınılarak öğretim sefilliğine son verilecektir.
Uygun olmayan binalarda öğretim sürdürme tasasına katılan nakillerde öğretim malzemeleri ve öğrenci çalışmaları yitirilirken, bu süre içinde altı müdür degişikliği de yaşanır. 1917 de Halil Edhem’in yerine Halil Paşa atanacak 1918 de Nazmi Ziya, 1921 de Ali Sami Boyar 1921 de Cemil Bey (Cem), 1925 de tekrar Nazmi Ziya ve 1927 de Namık İsmail Müdürlük görevine getirilecektir.
Açıkca görüldüğü gibi müstakillerin öğrenim koşulları Akademinin en çetin dönemlerinde gerçekleşir.
